Sprinkle vzw

vanaf nu komen de status updates op onze facebook pagina, welke je ook kan volgen vanop deze site!

Ga naar de hoofdpagina

Een overzicht van wat er allemaal gebeurde in de eerste helft van dit jaar, zowel in Belgie als Zuid-Afrika. We hebben niet stilgezeten...

• meer informatie in deze pdf:
  Klik hier om te openen (.pdf bestand)
  
  

Chantal De Maeyer
chantal@sprinkle.be

Sprinkle-medewerkers doen mee aan de dodentocht Bornem! Sponsors gezocht!

• meer informatie in dit worddocument:
  Klik hier om te openen (.doc bestand)
  
  

Chantal De Maeyer
chantal@sprinkle.be

Gelukkig nieuwjaar vanwege de Zuid-Afrikaanse kinderen !!!


U kan best rechtsklikken en 'doel opslaan als...' nemen:

• De nieuwsbrief:
  Klik hier om te openen (.pdf bestand - 4,1 MB)
  
  

Chantal De Maeyer
chantal@sprinkle.be

4 augustus 2008

Het is weer zover.
Samen met 12 lokale bouwvakkers gaan er 17 Belgische vrijwilligers aan het werk om het weeshuis in Obonjaneni verder af te werken.
Het huis staat er nog steeds helemaal, geen dak weggewaaid, geen steen omgevallen. Met de soms gure stormen hier in de Drakensbergen mogen we daar blij om zijn, en ook een beetje trots dat we toch zo degelijk hebben gebouwd.


8 augustus

Zondo,één van de lokale metsers die er al van in het begin bij was, komt redelijk over zijn toeren op de bouwwerf. In gebroken engels mompelt hij iets van vrouw, baby en hospitaal.
Dan zie ik buiten de poort zijn vrouw aan de kant van de weg zitten, een drie uur oude baby in een deken op haar buik.
Ze heeft 2km ver de berg afgewandeld en wacht nu op een busje om naar het hospitaal te gaan. Ze heeft zelf de navelstreng doorgeknipt en blijkbaar is er iets mis.
Omdat op een busje wachten soms uren kan duren bied ik haar aan om haar weg te brengen.
In de kliniek zijn er ongeveer 50 wachtenden voor haar. Omstreeks drie uur in de namiddag kan ik haar weer ophalen. Alles is ok.

12 augustus

De septische tank die we vorig jaar staken blijkt ingesort onder druk van het zand.
Opnieuw beginnen dus, mijn humeur zakt ver onder het vriespunt.

17 augustus

Een deel van de Belgische vrijwilligers gaat alweer naar huis, maar er is al veel werk gedaan.
De watertanks staan, de dakgoten zijn af en de loodgieterij is ook af.
Met een iets uitgedund team werken we verder aan de tegels in de badkamer en toilet, betonneren van de vloeren en verven van het dak.
Het begint er als een bewoonbaar huis uit te zien...

18 augustus

Vandaan ga ik weer op prospectie bij de weeskinderen. Het is hard.
Elk heeft zijn eigen, schrijnend verhaal.
Kinderen van zeven jaar die de hele huishouding doen en voor hun zieke oma zorgen, gezinnen van 7 kinderen die met 60&eur; in de maand moeten rondkomen, ontelbaar veel kinderen zonder geboortebewijs. Volgens mij lopen er zo duizenden onbestaande kinderen rond in dit land.
Het is ook zeer moeilijk de juiste gezinssamenstelling op te maken; Zulu's noemen iedereen in hun familie en vriendenkring namelijk broer of zus. Ook zorgt de taal voor een probleem, maar ik krijg steeds een tolk mee van de lokale school. Mijn Zulu is nog niet wat het moet zijn.

31 augustus

Iedereen gaat weer naar het westen na een zeer vruchtbare werkmaand. Een volgende werkperiode wordt gepland begin oktober.
Het weeshuis zal bewoonbaar zijn en open gaan half januari 2009, als de financien beschikbaar zijn.

(Ondertussen kennen we het resultaat van de veiling op 28 september en hebben we voldoende budget om alles af te werken!!)

Bovenstaand verhaal is slechts een greep uit onze ervaringen daar.
Meer nieuws volgt begin november, als we terug zijn van weer een maand bouwen, tegelen en schilderen.
Wat de peterschappen betreft wachten we nog op toestemming van sommige verre familieleden voor we de wezen definitief kunnen inschrijven. Mensen die zich al hebben aangeboden als peter of meter zullen nog even geduld moeten hebben.


Warme groeten,

Chantal De Maeyer
chantal@sprinkle.be

Hallo allemaal,

Wegens grote drukte heeft het even geduurd, maar hier is weer een beetje nieuws van het Sprinkle-front.

In Zuid-Afrika wordt er volop verder gewerkt aan het weeshuis in Bergville, ook tijdens onze afwezigheid. We hebben een heel goed team nu ginder, David doet de technische supervisie en Musi regelt de financien op punctuele wijze. Het hele huis is nu bepleisterd, binnen en buiten.

Van 30 juli tot 13 september gaan we zelf weer naar daar met een 15 tal vrijwilligers. De bedoeling is dan om electriciteit en sanitair af te werken, een berghok te bouwen voor het materiaal, vloeren te leggen enz. We beginnen ook al met de constructie van de windmolen, die voor water en electriciteit zal zorgen. De windmolen zelf komt er pas in november, aangezien dat nu wegens financiele redenen nog niet mogelijk is. Zeker is wel dat de weeskinderen eind november in het huis kunnen wonen en daar kijken we ongelofelijk naar uit !

In Belgie staat er veel op het programma deze zomer, daar hebben we dus ook veel hulp bij nodig. Er zijn de festivalmarkten en de permanente stand op het strand in Zeebrugge in de maand juli.
Bovendien organiseren we een wereldmuziekfestival "Esperanza" in Bornem op 1 juni ; hierover later meer info.

Hieronder volgen alle data en info, plus het aantal vrijwilligers die we nodig hebben. Het wordt de zomer van Sprinkle en we rekenen dan ook heel erg op jullie hulp. Alle vrijwilligers zijn verzekerd via onze groepsverzekering, transportkosten kunnen eventueel vergoed worden.
Laat snel weten wanneer jullie kunnen, dan kunnen we de planning opmaken.

Alvast héél erg bedankt, baie dankie, siyabonga...


Chantal De Maeyer
chantal@sprinkle.be
0486/366297



AGENDA

- woensdag 1 mei: Sfinks Mundial (Boechout) 11-23u nog 1 persoon nodig

- za 10 en zo 12 mei: Mano Mundo (Boom) 11-20u 4 personen

- zo 1 juni: Esperanza festival (Bornem ) 11-22u 15 personen
(bar, techniek, infostand, begeleiden workshops, catering enz.)
(overnachting mogelijk)

- za 21 en zo 22 juni: Afro-Latino festival (Bree) 12-22u 3 personen

- za 28 juni: Feest in't Park (Brugge) 12-22u 3 personen

- zo 29 juni: Ottertrotter Festival (Mechelen) 12-21u 3 personen

- 1 tot 28 juli: permanente info-en verkoopstand i.v.m. Wor(l)ds op het strand van Zeebrugge
elke dag 2 personen 10-20u
zie ook www.words-worlds.be


Stuur dit graag ook door aan eventuele geinteresseerden.

Hallo allemaal,

Het heeft even geduurd maar hier is het verslag van onze drie maanden Zuid-Afrika.
Beknopt weliswaar,want je maakt wat mee in die tijd.
Afrika zit vol avontuur en vreemde gewoonten, maar dat maakt het des te boeiend.
Even samenvatten: begin augustus vertrokken we met 17 belgische vrijwilligers -uit eigen rangen en via samenwerking met Bouworde en Her en Der vzw- om in Bergville een weeshuis te gaan bouwen.
Dit project kreeg de naam "Jabulele", het Zulu woord voor geluk, en een verwijzing naar Jabu Madonsele M'chonto, de bezielster van dit alles die jammer genoeg dit jaar is overleden.
We zijn met niets begonnen; we hadden enkel een stuk land. Geen schop of kruiwagen, geen water of electriciteit. Maar wel een bouwplan (met dank aan architect Jan Marckx) en heel veel enthousiasme.
En de medewerking van een achttal lokale bouwvakkers, die voor de nodige mankracht en advies maar ook voor veel couleur local zorgden.
Van een waterpas hadden ze nog nooit gehoord, en waarom moesten ze die gebruiken van die rare belgen?
Alles wat scheef gemetst is kan je toch rechttrekken met beplaastering?
En wisten wij niet dat er niet in de grond mag worden gegraven op de dag dat er iemand wordt begraven?
We konden nog veel leren...

Na een maand keihard werken,soms in onaangename weersomstandigheden, vertrokken de belgen weer huiswaarts. Nog eens allemaal bedankt mensen, wat jullie daar gepresteerd hebben was niet niks. Ik blijf jullie heel mijn leven dankbaar daarvoor.
Het weer werkte ons soms zodanig tegen, dat er ook twee muren zijn ingestort door een stormwind. Dankzij hard werk en financiele hulp van enkele gulle schenkers hebben we dat ook weer kunnen rechtzetten, letterlijk en figuurlijk.
Het vertrek van de Belgen werd gevierd met een groot dorpsfeest, waar we later foto's van zullen doorsturen.
Het huis was toen af tot boven de ramen, klaar om het dak erop te leggen.
Tot eind oktober bleven we met vier belgen en een tiental afrikanen verder werken, en het resultaat mag er zijn.
Zoals jullie op de foto's kunnen zien, staat het huis er helemaal.
De ramen en deuren zitten erin, het dak ligt erop. (Let even niet op de datum op sommige foto's, die waren we vergeten aan te passen...) De omheining staat er, en ook het security huis, waar onze bewaker Robert Shabalala elke nacht alles in het oog houdt.(dat hopen we toch :)) ) Het plan is om bij ons volgend bezoek in januari de bepleistering te doen, en in augustus en september gaan we weer met belgische vrijwilligers terug om het huis volledig af te werken.
De kinderen kunnen dan definitief verhuizen eind september.
Het huis omvat een grote keuken,studeer en eetruimte, 4 toiletten, 4 douches en wastafels en 5 slaapkamers waarvan eentje voor de pleegmoeder. Er is plaats voor 24 weeskinderen.
Bedoeling is ook om er een ontmoetingscentrum voor alle kinderen van het dorp van te maken, met studeer-en speelmogelijkheden.
Op die manier zijn de weeskinderen ook minder geisoleerd.

Aan alle mensen die ginder willen meewerken in 2008, volgt hier al wat informatie.
Degenen die jonger dan 25 zijn kunnen via de Bouworde mee, van 1 tot 31 augustus. Kostprijs all in ligt daar rond de 1300 euro, voor alle info kan je terecht bij http://www.bouworde.be/ .
Wie ouder is, kan via ons mee. We vertrekken ook op 1 augustus en blijven zeker tot eind september, het moment dat de kinderen ook definitief in het huis kunnen trekken.
Stuur ons even een mail als je daar meer wil over weten; we plannen een info-vergadering begin februari.
Wegens de drukke bezigheden in Brugge-Zeebrugge rond het project Wor(l)ds is het voor ons dit jaar niet mogelijk voor 1 augustus te vertrekken.

Om dit alles te kunnen realiseren hebben we nog veel geld nodig.
Kan je een actie organiseren in je school, vereniging, vriendenkring of wat dan ook, is dat in grote dank afgenomen.
Je weet rechtstreeks waar het naar toe gaat.
Stuur ons even een mail, en we staan je met raad en daad en alle hulp bij.
Wil je zelf nog steunen, kan dat via de Koning Boudewijn Stichting, rekening nr 000-0000004-04, mededeling L82029-Sprinkle vzw.
Voor alle bedragen vanaf 30 euro ontvang je nog een fiscaal attest voor 2007, dat is dan weer voor jullie mooi meegenomen.
Al het geld dat nog in december binnenkomt wordt gebruikt voor de werken in januari.
Laat even je (kerst)hart spreken, en help de weeskinderen van Bergville.
Aan alle mensen die ons dit jaar gul steunden en allen die op maandelijkse basis hun bijdragen storten, onze oprechte dank.
Jullie zijn de fundamenten van Sprinkle, en we weten nu maar al te goed hoe belangrijk fundamenten zijn.

De volgende nieuwsbrief is voorzien begin februari, met daarin het jaarverslag 2007.

We wensen jullie een zalige decembermaand toe, warmte in je hart en sneeuw alom.

Chantal De Maeyer
Marc Lekens
en het hele Sprinkle-team

P.S. We staan van 7 tot 16 december op de Kerstmarkt in Leuven. Breng ons even een bezoekje om wat bij te kletsen.
We zoeken ook nog enkele vrijwilligers om mee onze stand te bemannen, laat maar weten of je interesse hebt en wanneer je kan komen.
Info over de Kerstmarkt vind je op onze site (activiteitenkalender) of op http://www.leuvensekerstmarkt.be/)

Hallo allemaal,

Na zes weken in het toch wel heel landelijk Bergville te verblijven,hebben we eindelijk kans om even defig te mailen.Je beseft dan wel hoe verwend we ook op dat gebied in Belgie zijn...In heel het gebied van Bergville,met ongeveer 100.000 inwoners,zijn er twee internetcafés.Op een half uur kan je net twee mails lezen en er ééntje beantwoorden,dat is als ondertussen de verbinding niet uitvalt...

Maar eerst even meer over ons bouwavontuur.
Begin augustus zijn we begonnen aan de bouw van het weeshuis,5 vrijwilligers van Sprinkle,9 vrijwilligers van de Bouworde en de lokale metsers.Hun aantal varieerde van dag tot dag,zo gaat dat in Afrika.We kregen ook nog een week versterking van een belgisch team van de organisatie Her en Der,van een duitse rugzaktoerist en van een twintigtal amerikanen die één dag "charity work"wilden verrichten.We hebben ze aan het graven gezet voor onze beerput...
Het was echt van nul beginnen,er was alleen een stuk(oneffen)grond.We moesten alles aankopen,van schoppen en kruiwagens tot bouwmateriaal.En zes weken later staat er een huis dat klaar is om het dak erop te leggen.Dit had nooit gekund zonder het harde werk van alle vrijwilligers,die ik nooit genoeg zal kunnen bedanken.

Er waren de nodige (afrikaanse)problemen.Bij het leveren van de materialen kwamen eerst de platen voor het dak toe,dan de ramen en deuren.Op de stenen voor de fundering hebben we nog een dikke week moeten wachten.Er waren lokale helpers,die toen ze hun eerste weekloon kregen,alles gingen opdrinken in de plaatselijke"shabeen"en dan amok maakten in het dorp.Alcohol is een echt probleem daar,wat normaal is als je drinkt uit wanhoop en verveling.Er is daar bijna geen werkgelegenheid,en ook geen ontspanningsmogelijkheden.
Kinderen gaan recht van school naar huis,omdat er veel verkrachtingen zijn als het donker is.
Je wilt er echt niet voor altijd wonen...

En toch zijn er die vele mensen in de community,die meer dan hun best doen om van hun dorp iets te maken.De leraars van de plaatselijke Obonjaneni School bijvoorbeeld,die ons op alle manieren helpen.En de vele kinderen,die na schooltijd stenen kwamen aanbrengen en mee cement maakten.
Het maakte ons meer dan ooit duidelijk dat er een grote behoefte is aan een veilige plaats waar kinderen kunnen verblijven,maar ook samen kunnen spelen,studeren en sporten.En die is nu al half klaar.

Op dit moment werken de lokale bouwvakkers verder terwijl wij even onze andere projecten gaan bezoeken en enkele dagen uitrusten.We krijgen ook hulp om het dak te bouwen van een plaatselijk hoteleigenaar.En begin oktober gaan we nog drie weken mee verder werken,en hopen dat het huis dan bewoonbaar zal zijn.
Daar gaan we alles aan doen,want de nood is hoog voor de vele weeskinderen.In de Obonjaneni School alleen al zijn er op de 1100 leerlingen ongeveer 300 kinderen die hun ouders hebben verloren.Ze wonen nu alleen met broers en zussen of worden door familieleden,die het ook niet breed hebben,tijdelijk opgevangen.

Eind augustus vertrokken de meeste belgische vrijwilligers weer naar huis.Hun afscheid werd gevierd met een groot feest,dat ik onmogelijk onder woorden kan brengen.Er werd gezongen en gedanst door blank en zwart,en zelfs de belgen bleken goede zulu-dansers te zijn...De foto's spreken voor zich.

Bedankt nog eens aan iedereen voor hun financiele steun,hulp en harde werk.Ik wou dat jullie erbij konden zijn om te zien wat dit voor deze kinderen betekent.

Groot soen uit die suide,
Chantal en Marc

Het nieuwste initiatief van Sprinkle heet Kanye Kanye. Dit is het Zulu word voor "allemaal samen".
Kanye Kanye is een project dat zowel in Zuid-Afrika als in Belgie zal lopen.

Tijdens de maanden augustus en september 2007 gaan we met een team vrijwilligers een groot aantal kinderen interviewen in enkele scholen en weeshuizen. Die verhalen worden gebundeld en verschijnen binnen enkele maanden in een boek. Er gaat ook een beroepscameraman mee om alles ter plekke te filmen; deze beelden worden later bewerkt tot een documentaire

Neem vlug een kijkje op www.sprinkle.be/kanyekanye !

Slotfeest georganiseerd door de school ten voordele van Sprinkle.

Verkoop van kunstwerken van de kinderen en projectie van de film gemaakt in Afrika.

Verdere realisatie van het uitwisselingsproject met GBS Schelle. We hadden tekeningen en brieven mee van de Belgische kinderen, en kregen van Obonjaneni de antwoorden mee. Je kan niet geloven welke impact dit hele gebeuren heeft. De hele schoolraad was aanwezig, en de gemeentesecretaris kwam ter plekke om ons te vertellen wat dit project voor de school en de gemeenschap betekent. Het feit dat er zo veel aandacht is uit het verre België verhoogt hun zelfvertrouwen enorm.

We kochten ook nog uniformen en betaalden schoolgeld voor 29 weeskinderen.

Er was ook minder goed nieuws. Jabu is ernstig ziek, ze is sero-positief en heeft nu ook kanker. Het ziet er niet echt goed uit, ik vrees dat ik haar voor de laatste keer heb gezien. Bovendien is ze wegens haar ziekte - er is geen sociale zekerheid in Zuid-Afrika - haar job kwijt geraakt. Er is zo'n 150 euro per maand nodig om het gezin te onderhouden; Sprinkle beslist om dit de eerstvolgende maanden op zich te nemen.

Dit is de school voor mentaal gehandicapten in Vryheid. Ze hadden net een nieuw gebouw neergezet met de hulp van een groot bedrijf, maar er was geen geld meer voor de inrichting.

We kochten matrassen, een printer en een naaimachine.

Dit komt vaak voor: grote bedrijven geven graag grote dingen, dat staat mooi voor het imago, en het is uiteraard ook broodnodig. Met een paar matrassen kan je niet uitpakken.

Maar dit is exact waar Sprinkle voor staat: de kleinsten helpen, en de kleinste gaatjes vullen. Je kan je de blijdschap van de leerkrachten niet voorstellen...

Een van de realisaties in Catembe is het bouwen van traditionele rieten huizen met degelijk materiaal.

Het is een fantastisch plan: zo'n huis kost ongeveer 1000 dollar, en staat er op 3 weken. Het is ook een hele verbetering als je uit een golfplaten krot komt, bij temperaturen van boven 40 graden.

Sprinkle heeft een aantal van die huizen mee gefinancierd. Op de foto's zie je de plechtige overhandiging van enkele huizen aan de bewoners.

Hallo allemaal,

Met een beetje vertraging is hier het resultaat van De Pluim.
Jammer, we hebben het net niet gehaald. We eindigden op de tweede plaats, maar hebben zo toch 500 euro gewonnen, en daar zijn we toch wel blij mee, we kunnen er een hoop mee doen!

Heel erg bedankt allemaal voor jullie steun en sms'jes.

Ik wil van de gelegenheid gebruik maken om jullie al het beste te wensen voor 2007.
Geniet van elk moment, en neem af en toe tijd om een beetje te dromen.
Dank zij jullie steun zijn al vele dromen van afrikaanse kinderen uitgekomen.
Dromen van naar school kunnen gaan en iemand te hebben die voor je zorgt.
Ik weet niet hoe ik jullie daar voldoende kan voor bedanken.
Het zou mooi zijn dat ik jullie allemaal kon meenemen naar ginder, om de vreugde op hun gezichten te zien.
Maar dat blijft voorlopig ook een droom...

Bedankt voor alle warmte en hulp en enthousiasme,

Chantal De Maeyer
Sprinkle vzw

Hallo allemaal,

Sprinkle is genomineerd voor 'De Pluim', georganiseerd door de Koning Boudewijnstichting en alle vlaamse regionale tv-zenders.

Voor onze regio zijn er 5 genomineerden, welke vanaf 9 december voorgesteld worden op RTV. Het project dat de meeste mensen aanspreekt, wint 2000 euro en een reportage op de regionale tv.

Als we winnen, wordt dit bedrag uiteraard integraal besteed aan onze projecten voor aids-weeskinderen in Zuid-Afrika en Mozambique.

Ik durf alleen maar dromen wat we met dat bedrag kunnen doen...
Om een idee te geven:
- met dat geld zouden we alle weeskinderen in de Obonjaneni school in Bergvilleeen een heel jaar schoolgeld, studiemateriaal en uniformen kunnen bezorgen.
- we kunnen een hele keuken inrichten in een van de weeshuizen van Imagine in Mozambique.
- een nieuw rieten huis bouwen voor een van de gezinnen in Maputo.
- stromend water naar het opvangtehuis van Jabu in Kwazulu Natal voorzien.
- een huis bouwen voor dakloze weeskinderen in Maputu, Mozambique.
En er is nog zoveel meer te doen...

Daarom rekenen we op jullie hulp!

Je kan voor Sprinkle stemmen door te sms'sen:

sms pluim 5 naar 3024

(dat is pluim spatie 5)

Je kan als je wil ook meerdere keren sms'sen.
Stemmen kan van 9 tot en met 14 december.

Alvast heel erg bedankt voor jullie hulp.
Een klein gebaar van jullie betekent voor vele kinderen een wereld van verschil. :)

We houden jullie op de hoogte !

P.S. Je vindt de stand van Sprinkle op de kerstmarkt van Leuven van 13 t.e.m. 17 december...

Hallo allemaal,

We zijn nu al weer een dikke week terug in Belgie. Zoals steeds is het moeilijk aanpassen; we missen de zon en de warmte van de afrikanen.En het is ook altijd moeilijk wennen aan de overvloed die we hier gewend zijn.Vooral bezoeken aan de supermarkt vallen mij de eerste weken zwaar.We nemen allemaal onze rijkdom hier nog veel te veel voor vanzelfsprekend,ook ik.Maar als je enkele weken in townships en weeshuizen hebt vertoefd,besef je maar al te goed wat een luxe het is om te kunnen kiezen tussen twintig verschillende soorten kaas....Meer en meer besef ik ook wat een ongelofelijk geluk wij hebben gehad om aan deze kant van de wereld te zijn geboren...

En meer en meer vind ik het ook een enorm voorrecht dat ik in een positie zit waar ik een verschil kan maken voor anderen die dat geluk niet hebben gehad,hoe klein dat verschil ook is.

Maar genoeg gefilosofeerd,we hebben ook de handen uit de mouwen gestoken.
Na ons bezoek aan pater Frans in Orkney bleven we nog enkele dagen bij vrienden in Pretoria,en heeft Marc meegewerkt bij het optreden van Stef Bos daar.

Zoals steeds was het een groot succes,en Stef is ook een heel mooi en open mens.Door de vele gesprekken met hem komen we meer en meer in aanraking met de vele gecompliceerde kanten van de zuidafrikaanse samenleving.Het is ons een waar privilege met hem te kunnen reizen...

Op 9 oktober vertrokken we naar Bergville in Kwazulu-Natal,waar Jabu woont,een van onze projecten daar(alle info staat op de site).Het huis dat ze willen bouwen voor de 10 pleegkinderen was nog niet veel verder gevorderd,wegens geldgebrek.Met het geld dat we ondertussen verzameld hebben kochten we voor hen een nieuwe deur en een raam.En weer bleek dat niets in Afrika evident is.Shoppen bij een doe-het-zelver duurt niet twee maar vier keer zo lang als hier,en een ruit vervoeren in een bakkie(de pick-up van onze vriend Deon,waarvoor oprechte dank),ging ook niet zonder problemen over de slechte wegen.Bij aankomst bij Jabu bleek het glas slecht gestapeld en dus kapot te zijn.Dus weer veertig kilometer heen en veertig terug naar de winkel...de tijd passeert snel ginds!!

Jabu is een lieve,verstandige vrouw,met een plan voor de toekomst.Voor de pleegkinderen was ze nu kippen aan het opkweken,die als ze vetgemest waren met een kleine winst werden verkocht.De opbrengst gaat op spaarboekjes voor de pleegkinderen,voor als ze later gaan studeren.Wij vonden zes kippen opkweken voor tien kinderen een beetje weinig,en Marc kwam op het bijzonder geestig idee om 50 kippen in het bakkie te laden.En neen,in Afrika vervoert men kippen niet in kartonnen dozen,maar los in de laadbak...De foto's verschijnen binnen enkele dagen op de site.

En we hadden ook nog geld genoeg (bedankt aan alle gulle gevers) om schooluniformen te kopen voor 40 weeskinderen van de plaatselijke school,Obonjaneni.

Tenslotte hebben we ook de gevaarlijke electriciteit in Jabu's huis vervangen door nieuwe bedrading,nieuwe stekkers,en als kers op de taart kochten we voor haar twee nachtlampjes (9 euro!).Toen ze thuiskwam van haar werk en dit zag,barstte ze in tranen uit en zei dat dit de eerste maal in haar leven was dat iemand zo iets voor haar gedaan had..Twee dagen werk,een kleine vierhonderd euro aan materiaal,en de hele familie heeft ons honderdduizendmaal bedankt.

Wij werden er een beetje stil van...
Onze droom is ooit voor Jabu een volwaardig huis te kunnen bouwen,en haar een loon te kunnen geven om het weeshuis te runnen...we gaan ervoor!!

Tijdens ons bezoek daar kwamen er weer vier kinderen aan de deur vragen of ze niet bij haar konden wonen omdat ze alleen waren...schrijnend als je wegens geldgebrek neen moet zeggen...

Maandag 16 oktober begon het laatste deel van deze reis,richting Mozambique.Zeshonderd kilometer,twee uur wachten aan de grens,overzetten met de ferry naar Catembe...het vraagt tijd om te reizen!!

Onze bedoeling was om met het verzamelde geld meubels te kopen voor de vijf weeshuizen die de organisatie Imagine daar aan het bouwen is.Twee huizen zijn ondertussen zo goed als af,binnen drie maanden komen de kinderen.De bedoeling is dat er in elk huis 12 à 16 weeskinderen komen wonen,samen met een pleegmoeder en een pleeg-grootmoeder.Deze pleegouders zijn ondertussen gescreend en zitten op cursus.

Omdat er twee dagen voor onze komst een lading meubels was geschonken door een engels bedrijf,was onze steun op dat gebied niet meer nodig.

Maar op advies van Joe en Lorraine van Imagine kochten we twee grote kookvuren,die ze nu het hardst nodig hadden om van start te kunnen gaan.

De situatie in Catembe is schrijnend,er stonden vijfhonderd weeskinderen op de wachtlijst voor de huizen,en er is plaats voor een dertigtal...ik zou niet graag in de schoenen van Joe en Lorraine staan om die keuze te moeten maken...

En ondanks alle ellende vinden de mensen daar toch nog de moed om te feesten op hun manier.Toen wij er waren werd net de twintigste verjaardag van het overlijden van Samora Machel herdacht (de vorige president van Mozambique).Van alle kanten kwamen vrouwen met kookpotten vol rijst en onbekende gerechten aan,en wij mochten mee aan de eretafel van de burgemeester,en eindigden zelfs als jury voor een danswedstrijd.Je beleeft nog eens wat in Afrika!!

Nu zijn we weer thuis,en volop bezig met nieuwe plannen te maken.We zijn meer dan ooit gemotiveerd,en doordrongen van het feit dat we nog veel kunnen en willen realiseren.Er is nog veel werk te doen,en veel geld nodig.Maar we krijgen uit vele hoeken steun,en ook dat maakt ons hart warm.

Bedankt aan alle helpers en donoren,ik hoop dat ik jullie een beetje kan laten voelen wat jullie steun echt betekent.
Ik wou dat jullie alles ter plekke konden zien.
Maar ook dat zijn toekomstplannen...

Warme groeten,

Chantal De Maeyer
Marc Lekens

Pater Frans die het project leidt samen met Jacqueline en Susan heeft vooral geld nodig om de "plaaswerkers" te betalen; dat zijn diegenen die bij gezinnen of kinderen in nood thuis gaan helpen. Sprinkle geeft 1000 euro.

Er moet ook een ondersteuningsplan komen voor Jaqueline en Susan. De pater is al 76 jaar en opvolging moet verzekerd worden. Zo moeten ze bvb dringend hun rijbewijs halen.

Het aidsprobleem is groot in deze arme township. Op de foto's ziet u het kinderkerkhof van Kanana.

In Catembe, Mozambique, bouwde Imagine 5 opvangtehuizen voor weeskinderen. Er is echter geen geld meer voor de inrichting. Via een andere donateur krijgen ze meubels, Sprinkle koopt de keukeninstallatie aan.

Dit is de naam van de lagere school in Jabu's dorp. Op haar aandringen steunen we nu ook de vele weeskinderen die de school telt.

We kochten uniformen en betaalden het schoolgeld voor een 40-tal weeskinderen.

In samenwerking met de keerkrachten ontstaat ook het plan om een uitwisseling van brieven en tekeningen op te starten met een Belgische school.

omdat we bij ons vorige bezoek merkten dat de electrische bedrading in Jabu's huis absoluut onveilig was voor de kinderen, kochten we nieuw materiaal en hebben er enkele dagen gewerkt om dit te installeren. Het resultaat ziet u op de foto's.

We kochten ook een nieuwe deur en een raam, met alle problemen van dien. Probeer maar eens een flink glas van 150x90 te vervoeren in een pick-up, 40km over onverharde wegen... we hebben de tocht dus twee keer kunnen doen !

Jabu is een vrouw met ideeën. Zo kweekt ze kippen op, om ze daarna te verkopen. De winst dient om de studies van de kinderen te betalen. Alleen, ze had 6 kippen en 10 pleegkinderen; dat gaat niet echt vooruit.

We gingen samen met jaar naar de markt en kochten 50 kippen en een zak voer.

Weer alles in de pick-up, de 50 kippen los in de laadbak en 40km rijden...

Vandaag zie ik voor het eerst de kans om op internet te geraken... op dat gebied zijn we in Europa toch ook extra verwend!!Marc en ik zijn nu een viertal dagen in Zuid-Afrika en we hebben onze eerste centjes al uitgedeeld.

De vorige drie dagen zjn we Mohau/Kanana gaan bezoeken, het project van pater Frans Samyn in Orkney.
Sinds ons vorige bezoek daar is de situatie er niet beter op geworden. Er komen constant weeskindjes bij, en veel van de kinderen die we in april zagen zijn ondertussen al overleden. Je wordt er echt wel even stil van.
We trokken een dag op stap met de pater. Eerst op voedsel-bedeltocht langs de supermarkt en de plaatselijke bakker, waar we het oud brood dat niet verkocht geraakt meekregen.

Vervolgens ging het richting Kanana, de township van Orkney waar een 200.000 mensen wonen, sommigen in een klein stenen huisje, maar de meesten in golfplaten krotten.
De creche die door de pater en zijn twee fantastische assistentes Susan en Jacqueline wordt geleid was gesloten wegens schoolverlof.
De kinderen konden we dus niet zien, maar we hadden wel een lang gesprek met de twee dames, die vrijwillig al hun tijd en energie opofferen voor de weeskinderen daar. Als er af en toe geld binnenkomt van een milde schenker, worden zij een kleine vergoeding uitbetaald.

Over schenkers gesproken, dankzij ons benefietconcert en giften van andere mensen konden wij voor Mohau 1000 euro schenken, die zal gebruikt worden om het schoolgeld van de kinderen te betalen, en de vergoedingen voor Susan en Jacqueline, plus de 30 thuisverzorgers die er ook werken, en die de aids-patienten helpen met huishoudelijk werk.

We zullen binnenkort ook foto's van dit alles op de site (laten) zetten; vooral ons bezoek aan het plaatselijk kinderkerkhof was... er zijn geen woorden voor...
Duizenden graven van baby's en kinderen, de meesten zelfs zonder grafsteen.
Je wordt er meer dan stil van; en ik wordt er achteraf ook ontzettend kwaad over.
Maar we doen wat we kunnen, en met ons geld kunnen ze daar in Kanana weer enkele maanden verder.

We blijven nu enkele dagen bij vrienden in Pretoria, en gaan dan verder om ons project bij Jabu in Bergville te bezoeken en te zien wat we daar kunnen doen.

Vervolgens gaan we nog een weekje naar Mozambique, om er meubeltjes te kopen voor het weeshuis dat Imagine bouwde.

We houden jullie op de hoogte, en een mailtje terug is altijd leuk, ook in Afrika!!

Warme groeten,
Chantal en Marc

Ten voordele van onze vzw organiseerden wij op 9 september 2006
een benefietconcert in CC Ter Dilft Bornem.

Sprinkle Music 9 september

We hebben er heel hard aan gewerkt, met velen.
En we zijn heel blij met het resultaat.

Het concert begon iets later dan gepland, omdat er nog veel mensen onderweg waren.

Chantal Willie toonde zich een meer dan waardige vervangster voor Tutu Puoane. Wat een stem,en wat een geweldig lieve dame.
De Zuid-Afrikaanse songs in haar versie horen was voor ons en velen in het publiek puur genieten. Van het eerste moment was het publiek zeer enthousiast en hing er een warme sfeer in de zaal (en hiermee bedoel ik niet alleen de temperatuur!!)

Stef Bos is een rasartiest, dat wisten wij al lang.
Maar velen in de zaal kenden hem alleen van zijn kleinkunstrepertoire, en waren zwaar onder de indruk van het vuur dat hij in zich heeft. Het vlammende optreden en de mooie woorden die hij voor Sprinkle over had staan diep in ons hart gegrift.

De El Crème Glacé Ques zijn om persoonlijke redenen zo'n beetje ons huisorkest geworden. Hun jeugdig enthousiasme en muzikale kwaliteiten werken aanstekelijk voor iedereen, jong en oud. Bedankt mannen, jullie stonden er weer als een huis !!

Het werd iets later dan gepland, toegegeven. Maar wachten op Raymond is altijd de moeite waard. Op zijn eigenzinnige manier is en blijft hij een fenomeen, omringd door steeds nieuwe en jonge muzikanten. Ondanks het late uur zat de sfeer er nog goed in, er werd zelfs een polonaise gedanst.

Langs deze weg wil ik ook nog eens alle vrijwilligers in de bloemetjes zetten. Hun inzet en enthousiasme zijn iedereen opgevallen, zonder hen hadden we dit niet kunnen realiseren.

Ook nog eens bedankt aan de gemeente Bornem, alle artiesten en het publiek. Mede dank zij hen werd dit een geweldige avond, die we zeker nog eens zullen overdoen.

Het resultaat is ook niet mis. Op 27 september vertrekken we naar onze projecten in Zuid-Afrika met zo'n 4000 euro om te besteden. We houden jullie via deze site op de hoogte van al onze activiteiten.

Er zullen heel snel ook foto's van het concert op de site verschijnen.
Tot binnenkort,

Chantal De Maeyer
Voorzitter Sprinkle vzw

(Klik op de affiche om een grote versie te bekijken)

De artiesten

Tutu Puoane
Stef Bos
El Creme Glaceques
Raymond Van Het Groenewoud

De sponsors

Feestzaal De Rietgaard - Bornem

Fortis Hingene - Hingene
Garage H.Aerts BVBA - Bornem
Letters in steen - Brugge
Podium - Bornem
Restaurant Den Heerd - Bornem
Tzigane - Bornem
Wijnhandel De Heerlyckheid - Antwerpen

Bakker Joos - Hingene
Café St.Vadde - Bornem
Car Wash Meeus - Bornem
Desmedt BVBA - Bornem
Edelweiss Fashion - Boom
Faces and Glasses - Puurs
Frituur d'Ursel - Hingene
Garage De Smet - Puurs
L'Essenza Lounge - Bornem
No Distance BVBA - Putte
Sauna Isis - Eikevliet
Schoenen Elite - Bornem
Siesta Schoenmode - Bornem
Transportbedrijf Desmet&co - Hingene
Verzekeringen Anné - Hingene
Verzekeringen Spiessens - Puurs

De foto's:

De allereerste Sprinkle week zit erop.

Het was zwaarder en voor ons emotioneel moeilijker te verwerken dan ik had gedacht. Op een gegeven moment zie je echt geen einde komen aan de problemen hier. We hebben weeshuisjes gezien die echt goed bezig zijn, maar om dat te kunnen doen moeten ze elke dag zieke en hongerige kinderen weigeren. Degenen die er meer opvangen, weten vandaag niet hoe ze morgen de kinderen eten moeten geven...

Aids slaat hier nog erger toe dan we al wisten, en het probleem wordt nog groter, vooral door armoede. Je gelooft het amper... baby's die langs de weg worden achtergelaten, Aids besmette baby's van negen maand oud die amper drie kilo wegen, kinderen die hun ouders verloren en nu voor hun broertjes en zusjes zorgen maar ook voor hun grootouders die ook ziek zijn... en dit allemaal op dezelfde aardbol als waar wij leven.

Veel werk dus voor ons...we zijn nu supergemotiveerd!!

We hebben al een tiental projecten uitgekozen en vertrekken morgen naar Mozambique om nog weeshuizen te bezoeken.

Internet is hier in Afrika niet altijd en overal beschikbaar, maar zodra ik kan laat ik nog iets weten.

Groetjes,

Chantal